Zo nu en dan hebben we zin om weer eens zo’n heerlijke Italiaanse klassieker te maken. Deze keer maken we daarom een Pollo alla cacciatora. Dit gerecht staat bij ons ook wel bekend als kip cacciatore. Letterlijk betekent het gerecht “kip op de wijze van de jager. Pollo alla cacciatore is een traditioneel Italiaans gerecht dat overal in Italië een eigen versie kent.
Kip in tomatensaus met wijn
De basis van pollo alla cacciatora bestaat uit kippenstukken, zoals dijen en drumsticks, die worden gebakken of gestoofd in een tomatensaus met kruiden en soms ook groenten. Traditioneel wordt een hele kip gebruikt en in stukken gehakt voor de kip cacciatore. We kunnen ons voorstellen dat je liever gewoon stukken kip koopt. Kies bijvoorbeeld voor een mix van kippendijen, drumsticks en bouten. Tradiotioneel maak je dit gerecht met de kippenhuid op de stukken kip. Je kunt het gerecht echter ook prima maken met kip zonder huid als je daar niet zo van houdt.
Pollo alla cacciatora: regionale verschillen
De ingrediënten voor de pollo alla cacciatore verschillen vaak per regio, afhankelijk wat er ter plekke voor handen is. Elke regio in Italië heeft dus een eigen variatie van pollo alla cacciatora, omdat Italiaanse gerechten vaak sterk beïnvloed worden door lokale ingrediënten en tradities.
Rode wijn of witte wijn voor de saus
Als je rondkijkt kom je veel verschillende recepten tegen voor kip cacciatore, maar je ziet veel ingrediënten wel steeds terugkomen. De saus bevat meestal rode of witte wijn, olijfolie, uien, knoflook, oregano, rozemarijn en kappertjes en zwarte of groene olijven bevatten. Zelf maken we deze stoofpot van kip met rode wijn, maar je kunt echt ook prima witte wijn gebruiken.
Serveren met pasta of brood
De Italiaanse kippenstoof wordt vaak geserveerd met pasta, zoals spaghetti of pappardelle. Je kun er ook lekker geroosterd (zelfgebakken) zuurdesembrood of aardappelen bij serveren. Net wat je lekker vindt! Zelf vinden wij het lekker om de kip cacciatore bij pasta te serveren.
Als bijgerecht kun je bijvoorbeeld snelle doperwten uit de koekenpan of bloemkoolsalade met kappertjes en olijven serveren.
Langzaam gegaarde kip
De kip wordt in het recept voor Pollo alla cacciatora langzaam gaar gestoofd in de tomatensaus, waardoor de smaken goed kunnen mengen en de kip heerlijk mals wordt. Zet het vuur dus niet te hoog, zodat je kip lekker sappig blijft. Om het sap in de kip vast te houden, bestrooien we de kippenstukken voor het bakken met wat bloem en bakken we de kip kort aan. Hiermee houden we het vocht zoveel mogelijk in de kip voor meer malsheid.
Pollo alla Cacciatora – Italiaanse jagersstoof met kip
Benodigdheden
- Braadpan met dikke bodem
Ingrediënten
- 4 kippenbouten kippendijen of kippenpoten (ongeveer 750 gram)
- 2-3 eetlepels bloem
- 3 eetlepels olijfolie
- 1 ui gesnipperd
- 1 wortel in kleine blokjes
- 1 stengel bleekselderij in dunne plakjes
- 1 laurierblaadje
- 2 teentjes knoflook fijngehakt
- 2 blikken tomatenblokjes
- 300 ml kippenbouillon
- 375 ml rode wijn
- 3 takjes rozemarijn
- 2 eetlepels zwarte of groene olijven naar smaak
- handje peterselie gehakt, voor garnering
- 1 eetlepel kappertjes
- zout en peper naar smaak
Instructies
- Bestrooi de kippenbouten met zout en peper. Bestuif ze vervolgens lichtjes met bloem, zodat ze een dun laagje bloem hebben. Handig om de bloem in een bord met hoge rand te doen en de kip door de bloem te rollen.
- Verhit de olijfolie in een grote braadpan op middelhoog vuur. Bak de kippenbouten aan beide kanten goudbruin. Haal de kip uit de pan en zet apart.
- Voeg de fijngehakte ui, wortel en bleekselderij toe aan de pan. Bak ze tot ze zacht en lichtbruin zijn.
- Voeg het laurierblaadje en fijngehakte knoflook toe aan de groenten. Bak gedurende nog eens 1-2 minuten tot de knoflook geurig is.
- Giet de rode wijn in de pan en laat het sudderen tot de wijn voor ongeveer de helft is ingekookt.
- Voeg de blikken tomatenblokjes, kippenbouillon en takjes rozemarijn toe. Roer alles goed door elkaar.
- Leg de gebakken kippenbouten terug in de pan en voeg de takjes rozemarijn toe. Laat het geheel sudderen op laag vuur, dek de pan af en laat het ongeveer 45-60 minuten pruttelen, of tot de kip gaar is en de saus is ingedikt.
- Voeg de olijven en kappertjes toe aan de pan en laat ze nog een paar minuten meekoken. Roer de gehakte peterselie erdoor voordat je serveert.
- Proef de saus en breng indien nodig op smaak met zout en peper.
Zoals ook pasta alla carbonara niet pasta op wijze van de kolenbrander is, maar op die van de vrouw van, is ook pollo alla cacciatora niet de pasta van de jager, maar van de jagersVROUW dus. Nogal een verschil. Maar wat dacht je? Die kolenbranders en jagers hebben hun plicht gedaan, toen, daar, lang geleden, in bos of veld, en brengen hun zaakjes ( de haas, de fazant, de houtskool, de paddestoelen onderweg gevonden, en afgesneden) mee naar huis, zakken puffend in de luie stoel, en laten de rest over aan het vrouwtje achter het aanrecht. Ja, zo is het nu niet meer natuurlijk (behalve bij de tradwives), maar was het ooit en overal wel natuurlijk, duizenden jaren lang, en zelfs bij mijn moeder nog. Dan kwam mijn vader terug van de fabriek, bestoft en moe stapte hij van de fiets, deed de deur open, en vroeg aan mijn moeder: –En vrouw, wat eten we vandaag?-, daar had hij namelijk geen flauw benul van, terwijl mijn moeder daar al anderhalve dag mee bezig was geweest, plannen, inkopen, uitpakken, in stukjes snijden, de juiste pannen voor een en ander uitkiezen ,, schoon gemaakt van de vorige maaltijd,en netjes opgeborgen in de keukenkast) , op laag pitje garen, afmaken met de kruiderijen uit het kastje (waar mijn vader ook geen flauw benul van had, het verschil tussen foelie en kruidnagel , rozemarijn en vainille etc etc). Och ja, hoe anders is alles nu, na de 4de feministische golf is het misschien wel helemaal andersom. De vrouw op jacht in het bos en aan het kolenbranden, de man achter het fornuis….of doen ze het om en om? Jij vandaag, ik morgen??
Correctie en reflectie achteraf: dat pasta alla cacciatora in voorgaande reactie moet natuurlijk zijn: pollo alla…..
Verder zat ik nog wat na te filosoferen: hebben wij in NL ook zoiets als de vrouw van d’een of d’ándere vakman? Volgens mij niet, wel veel oma’s dit en dat (appeltaart, hachee, erwtensoep, gehaktbal, pannenkoek,rijstebrij, hete bliksem, draadjesvlees en zo al meer gerechten zonder malle poespas, eerlijke kost dus), Bij ons zitten we een generatie verder terug dus dan in Italie, en is een en ander eerder nostalgisch dan puur culinair. Maar in beide landen floreert nog wel de huisvrouw, want nog nooit gehoord van opa,s gehaktbal of appeltaart. Over generatiekloof: dolle mina’s gehaktballen en appeltaarten is ook niet iets gangbaars geworden, lijkt me ook niet lekker weg kouwen, er zijn nog steeds fronten waar feministische activisten hun (be)slag kunnen gaan slaan, geschiedenis aanpassen, mannen, zet je schrap…..